مقدمه: در حالي که اتانازي از بحث انگيزترين موضوعات در حوزه مراقبت هاي پايان حيات است، درباره هم بسته هاي روان شناختي نگرش به آن، به ويژه در ايران اطلاعات چنداني در دست نيست. پژوهش حاضر، با هدف «سنجش ميزان پذيرش اتانازي، و بررسي نقش متغيرهاي شخصيتي و ديني در نگرش به اتانازي» انجام شد.
روش ها: اين مطالعه که از نوع توصيفي - تحليلي است روي 233 دانشجوي دانشگاه تهران انجام شد. ابزار مطالعه، پرسشنامه هاي زير بودند: پذيرش اتانازي، مقياس نگرش به اتانازي، مقياس پنج عامل بزرگ شخصيت و مقياس سبک هاي دين داري. همچنين، شرکت کنندگان سناريوي واگن را مطالعه کردند و به داوري درباره آن پرداختند. داده ها با نرم افزار SPSS و روش هاي آمار توصيفي و استنباطي شامل فراواني، آزمون تي، همبستگي و رگرسيون تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: نتايج نشان داد 63.9 درصد و 58.8 درصد شرکت کنندگان به ترتيب با اتانازي فعال و غيرفعال مخالف بودند. ميزان مخالفت با اتانازي فعال، بيش از مخالفت با نوع غيرفعال بود (p<0.05). جنسيت و سن شرکت کنندگان رابطه اي با پذيرش اتانازي و نگرش به آن نداشت. از ميان متغيرهاي شخصيتي و ديني، تنها متغيرهاي ديني با نگرش به اتانازي رابطه (منفي) داشتند و الگوي قضاوت مخالفان و موافقان اتانازي، تفاوت چنداني نداشت.
نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي پژوهش حاضر، بيشتر دانشجويان ايراني با اتانازي مخالفند و مخالفت آنها با اتانازي فعال، بيش از نوع غيرفعال اتانازي است. نقش دين داري در مخالفت با اتانازي متاثر از عوامل شخصيتي نيست. يافته هاي اين پژوهش ضمن برجسته تر ساختن تفاوت اتانازي فعال و غيرفعال، حمايت ضعيفي از استدلال شيب لغزنده فراهم آورد.
كليد واژه: اتانازي، نگرش به اتانازي، معماي واگن، ويژگي هاي فردي، اخلاق پزشکي
گروه روانشناسي، دانشكده روانشناسي و علوم تربيتي، دانشگاه تهران، تهران، ايران
دریافت فایل
........::: مدیریت وبلاگ :::........